Czytam klasykę: POECI WYKLĘCI- Baudelaire, Rimbaud, Verlaine

16:19 d 8 Comments

W kolejnym poście z cyklu "Czytam klasykę" postaram się przybliżyć wam twórczość i biografię poetów wyklętych. Skupię się tu na francuskich twórcach takich jak Charles Baudelaire, Arthur Rimbaud oraz Paul Verlaine. Są oni chyba najbardziej znani. Tak jak wspominałam przy okazji ostatniej notki o Molierze, autorzy prowadzący nietypowy styl życia, borykający się z różnymi problemami, popadający w alkoholizm lub narkomanię zostają najczęściej zapamiętywani przez uczniów. Dokładnie tak było w mojej klasie. Poeci wyklęci z pewnością zaliczają się do tej grupy twórców.

KIM SĄ POECI WYKLĘCI?

Poeci wyklęci (a także poeci przeklęci), których pierwowzorem był François Villon to twórcy podwalin symbolizmu i dekadentyzmu. Buntowali się oni przeciwko społeczeństwu, przekraczali normy obyczajowe. Ich najważniejszym celem było szokowanie innych. Często popadali w alkoholizm lub nadużywali narkotyków, mieli konflikty z prawem, nierzadko popełniali samobójstwa. W swoich wierszach krytykowali mieszczan i ich uporządkowany styl życia, pisali o odrzuceniu dóbr materialnych, buntowali się wobec norm i zasad społecznych. Często można było zauważyć motyw śmierci oraz tragicznego i przeklętego losu.

Kontrowersyjne treści ich dzieł i skandalizujący tryb życia doprowadził do powstania mitu poety przeklętego. Nazwa ta pochodzi od tomów esejów krytycznych Verlaine'a. Uważał on, że zawsze jednostka wybitna jest niedoceniona i niezrozumiana przez społeczeństwo.

Do najbardziej znanych zaliczamy:

Charles Baudelaire- urodził się w 1821 roku w Paryżu, gdzie spędził swoje najmłodsze lata i studiował prawo. Coraz bardziej zwracając się w stronę literatury, stał się członkiem paryskiej bohemy. Po przejęciu spadku po ojcu zaczął trwonić pieniądze i prowadzić życie hulaki. Nieustannie kłócił się ze swoją rodziną i nową żoną, która była aktorką. Jego życie stało się jeszcze bardziej burzliwe, gdy zaraził się syfilisem, który w późniejszym czasie doprowadził do jego śmierci w wieku 46 lat. Ostatnie lata spędził na walce z cierpieniem i zażywaniu narkotyków. Gdy skończył się majątek ojca, musiał uciekać przed wierzycielami do Belgii. Zmarł w Paryżu, dokąd przywiozła go matka.

Jego twórczość na poezja.org

Paul Verlaine- urodził się w 1844 roku w Metzu w rodzinie chłopsko-mieszczańskiej, ale niedługo potem jego rodzina przeniosła się do Paryża. Od najmłodszych lat interesował się poezją, sam również zaczął pisać. Po maturze rozpoczął studia prawnicze, gdzie zetknął się z cyganerią paryską. Prowadził życie bardzo kontrowersyjne. Największy skandal wywołało przerwanie jego małżeństwa z Matyldą Maute na rzecz homoseksualnego związku z innym poetą wyklętym Arturem Rimbaudem. Verlaine ciągle kłócił się i rozstawał ze swym partnerem, ale zawsze się godzili, do czasu gdy postrzelił ukochanego w rękę, za co trafił na dwa lata do więzienia. Po wyjściu na wolność próbował się ustatkować, został nawet nauczycielem w Anglii, a później w Rethel. Podejrzewano go o związek z uczniem, ale niczego mu nie udowodniono. Powoli zaczął podupadać na zdrowiu, we znaki dawał mu się reumatyzm. Do tego dołączyły problemy finansowe. W grudniu 1895 zachorował na grypę, a powikłania z nią związane doprowadziły do jego śmierci niecały miesiąc później.
Jego twórczość na literatura.wywrota.pl

Jean-Artur Rimbaud- urodził się w 1854 roku w Charleville. Zaczął pisać mając 10 lat, jednakże jego kariera pisarska trwała tylko 9 lat. Po debiucie na łamach prasy rozpoczęło się jego życie poety wyklętego. Często uciekał z domu, włóczył się po świecie. Na zaproszenie Verlaine'a wyjechał do Paryża, gdzie rozpoczął się ich romans. Gdy Rimbaud został postrzelony przez kochanka, ich drogi się rozeszły. Po zakończeniu swojej kariery poety prowadził życie podróżnika. Przebywał w Anglii, Niemczech i Włoszech, zaciągnął się do armii holenderskiej, gdzie był trzy tygodnie, później przebywał w Austrii, Danii i Szwecji. Próbował sił w różnych zawodach. Przez 10 lat był między innymi handlarzem w Afryce. Zajął się nawet handlem bronią. Do jego organizmu wdarło mu się zakażenie, przez co amputowano mu nogę, jednak niedługo po tym zmarł.

Jego twórczość na literatura.wywrota.pl