Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Świat książki. Pokaż wszystkie posty

Dziękuję za wspomnienia- Cecelia Ahern

Autor: Cecelia Ahern
Tytuł: Dziękuję za wspomnienia
Gatunek: romans obyczajowy
Wydawnictwo: Świat książki
Liczba stron: 384
Ocena: 6,5/10

"Dziękuję za wspomnienia" to moje drugie spotkanie z twórczością pani Ahern. Czytając "Pamiętnik z przyszłości" wiedziałam, że gdy tylko będę miała okazję sięgnąć po coś napisanego przez tą panią to na pewno to zrobię. Tak oto rozglądając się po półkach w bibliotece szkolnej, mój wzrok natychmiastowo skierował się w stronę tej pozycji. Jedyną słuszną decyzją było wypożyczenie jej. 

Joyce jest agentką nieruchomości, która doświadczyła dość drastycznych przeżyć. Właśnie straciła swoje nienarodzone dziecko, a jej małżeństwo było tylko formalnością. Z mężem od lat się o swoją pociechę, a ich więź słabła z każdym dniem. Nie miłość a dziecko trzymało ich razem, a po tym wszystkim musieli się rozstać. Joyce straciła prawie wszystko. W szpitalu, gdzie przetoczono jej krew odkrywa, że coś jest z nią nie tak. Zaczyna mówić w kilku językach, których nigdy się nie uczyła. Do tego jej wiedza o architekturze i sztuce staje się imponująca. Co więcej śni o miejscach, w których nigdy nie była i o ludziach, których nigdy nie widziała.

Justin to rozwodnik, który przyjeżdża do Irlandii, by dawać wykłady dotyczące architektury. Chcąc poderwać piękną lekarkę, zgadza się na oddanie krwi, choć ma ogromne wątpliwości spowodowane lękiem przed igłami. Z powodu swojego czynu czuje się jak bohater. Bardzo chciałby poznać osobę, której uratował życie, jednakże jest to niestety niemożliwe.

"Dziękuję za wspomnienia" to książka, której fabuła nie jest życiowo prawdopodobna, co wielu ludzi uważa za duży minus. Wszystko zaczyna się od przypadku. Losy głównych bohaterów łączą się. Oboje spotykają się przypadkowo przed salonem fryzjerskim i od razu czują, jakby kiedyś się spotkali. Szybko się jednak rozdzielają, ale przypadkowo  wpadają na siebie jeszcze raz, choć niestety nie jest im dane zamienić ze sobą słowa. Oboje jednak czują niesamowitą więź, której nie są w stanie racjonalnie wyjaśnić.

Opis może brzmieć bzdurnie, bezsensownie i nudnie, z czego zdaję sobie sprawę. Fabuła nie pochłania całkowicie, ale książka nie powinna być od razu skreślana. Nikły realizm w ogóle mi nie przeszkadzał w przypadku tej książki. Ma ona kilka plusów, które wpłynęły na moją ocenę. Narracja poprowadzona jest z perspektywy Joyce i Justina, co pozwala poznać całą historię dogłębnie. Styl autorki jest bardzo dobry. W książce przemyciła sporą dawkę humoru, na co dowodem jest to, że czytałam ją z uśmiechem na twarzy, choć sam początek sprawił, że łezka zakręciła się w moim oku. Ktoś może zarzucić jej cukierkowość, ale według mnie nie było takich momentów zbyt wiele, w oczy rzuca się tylko jeden. 

Niewątpliwą zaletą są bohaterowie. Joyce i Justin to przyjemne postacie, ale to ojciec głównej bohaterki wysuwa się przed szereg. Jest to starszy pan z problemami z pamięcią, który całkowicie zyskał moją sympatię. Jest takim uroczym dziadziusiem, którego część wypowiedzi, zwyczajów i zachowań wywoływało u mnie uśmiech. Najprościej mówiąc, jest on kochaną pierdołą.

Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie za sprawą stylu autorki. Historia sama w sobie nie jest wymagająca, więc osobom, które chcą poczytać coś lekkiego przez kilka wieczorów to będzie to dobry wybór.

"Dziękuję za wspomnienia" to powieść idealna, gdy czytelnik chce się odstresować i spędzić miło czas bez większego skupienia nad lekturą. Jeśli nie odstrasza cie brak realności w opowiadanej historii to książka powinna ci się spodobać. Napisana jest w bardzo przyjemny sposób oraz okraszona sporą dawką humoru, który przypadnie do gustu niejednej osobie.

Pamiętnik z przyszłości- Cecelia Ahern

Autor: Cecelia Ahern
Tytuł: Pamiętnik z przyszłości
Wydawnictwo: Świat książki
Liczba stron: 352
Ocena: 7/10

"Pamiętnik z przyszłości" Cecelii Ahern to książka, po którą pewnie nigdy w życiu sama bym nie sięgnęła, ponieważ ani okładka, ani opis jakoś specjalnie nie przykuły mojej uwagi. Poleciła mi ją moja koleżanka mówiąc, że jest to lektura, przy której można spędzić bardzo przyjemnie czas i naprawdę wciąga. Nie byłam przekonana do przeczytania tej książki, ponieważ nigdy nie miałam okazji zetknąć się z twórczością autorki. Czy było warto?


Tamara Goodwin była nastolatką dorastającą w otaczającym ją luksusie, jej bogaci rodzice rozpieszczali ją na każdym kroku i miała to czego zapragnęła. Jej życie było bardzo szczęśliwe, miała przyjaciół, z którymi mogła spędzać czas i to nie na nauce i czytaniu książek a na sobotnich alkoholowych eskapadach na plaży. Niestety wszystko, co dobre szybko się kończy. Znajduje ciało swojego ojca, który popełnił samobójstwo. Okazuje się też, że jej rodzina jest w poważnych długach i bank zabiera im wszystko co mają. Wraz z matką przeprowadzają się do wujostwa na wsi, gdzie życie całkowicie różni się od tego, jakie miała wcześniej. Tamara nie jest zachwycona przeprowadzką do domu, w którym wujek prawie nic nie mówi, a nadopiekuńcza ciotka skrywa jakąś tajemnicę. Do tego jej matka z rozpaczy popadła w depresję. Monotonię jej życia przerywa przyjazd autobusu z objazdową biblioteką. Główna bohaterka znajduje tam oprawioną w skórę i zamkniętą na klucz książkę. Tamara stara się również odkryć tajemnicę ciotki, którą starannie ukrywa.


Zacznę od ruin zamku, które znajdują się na wsi, do której przeprowadza się główna bohaterka. Wplecenie ich do fabuły (o tak, jest to ważny element) jest dla mnie dodatkowym plusem, ponieważ w mojej miejscowości znajdują się takowe ruiny (i nie tylko), co pozwoliło mi na związanie się z tą historią. Każdą scenę potrafiłam sobie gdzieś wyobrazić i było to dość fajne doświadczenie.


Postaci w tej książce w znakomitej większości są odebrane przeze mnie pozytywnie, Marcus się do nich nie zalicza... Tamara mimo swojego wcześniejszego zachowania zmuszona jest do wyzbycia się dawnych przyzwyczajeń. Po znalezieniu pamiętnika, jej życie ulega zmianie. Dzięki niemu zmienia swoje nastawienie do świata. Jest bohaterką dynamiczną, która na szczęście zmienia swoje zachowanie na lepsze. Nie można tu pominąć siosty Ignacjusz, która jest po prostu niesamowita! Z miejsca polubiłam tę miłą kobietę!


Styl autorki na prawdę mnie urzekł. Język jest lekki i łatwy w odbiorze. Czytanie tej książki sprawiło mi dużo przyjemności, podczas lektury czułam się magicznie otulona taką ciepłą, miłą atmosferą. Wątek tajemnicy rodzinnej ogromnie mi się spodobał. W końcu to jest to, co tygryski lubią najbardziej. Nawet gdyby książka była nudna to czytałabym dalej, by dowiedzieć się, co z tą ciotką jest nie tak. Takiego zakończenia się nie spodziewałam! Nigdy nie przyszłoby mi do głowy. Mimo, że akcja nie pędzi jak szalona, powiedziałabym nawet, że jest bardzo wolna to i tak wciągnęłam się od pierwszych stron. Może nie jest to pozycja górnolotna, ale jak na swój gatunek, jest szalenie ciekawą lekturą. 

"Pamiętnik z przyszłości" może nie jest perłą literatury, ale na pewno porwie nie jedną osobę. Książka wciąga od pierwszych stron i nie wylatuje z głowy od razu po przeczytaniu. Posiada niesamowity klimat, świetnych bohaterów, tajemnicę rodziną i wiele innych rzeczy przemawiających na jej korzyść. Moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki uważam za bardzo udane, jestem oczarowana jej stylem i na pewno nie jest to ostatnia książka pani Ahern, po którą sięgnę. Nie pozostaje mi nic innego niż zachęcić was do przeczytania tej pozycję.

Kwiat pustyni. Z namiotu nomadów do Nowego Jorku- Waris Dirie, Cathleen Miller

Autor: Waris Dirie, Cathleen Miller
Tytuł: Kwiat pustyni. Z namiotu nomadów do Nowego Jorku
Gatunek: biografia, autobiografia, pamiętnik
Wydawnictwo: Świat książki
Liczba stron: 252
Ocena: 7/10

Już jakiś czas temu "Kwiat pustyni" został polecony mi przez moją koleżankę. Zapewniała mnie, że jest to bardzo dobra książka, która otwiera oczy na wiele spraw. Jej autorką jest Waris Dirie- somalijska modelka, której życie było inspiracją do napisania powieści. Wszystkie opisane wydarzenia  i sytuacje miały miejsce w rzeczywistości, jest to więc powieść autobiograficzna.


Waris pochodzi z muzułmańskiej rodziny z plemienia nomadów zamieszkujących Somalię. Jako mała dziewczynka mieszkała z rodzicami i jedenaściorgiem rodzeństwa w chacie pokrytej plecionką z trawy. Jej największym marzeniem było posiadanie własnych butów. Wychowała się pośród kóz, bydła i wielbłądów, którymi zajmowała się od najmłodszych lat. Większość dziewczynek w Afryce zostaje obrzezanych w wieku trzynastu lat, a później wydawane są za mąż. Waris zabieg ten spotkał, gdy miała około 5 lat, a wykonany został tępą żyletką na płaskim kamieniu. Po takiej operacji małe kobiety zostawiane były na pastwę losu. Niewiele z nich przeżywało, ponieważ często wdawały się zakażenia, z którymi organizm nie był w stanie wygrać lub zostawały znalezione przez dzikie zwierzęta. Główna bohaterka w wieku trzynastu lat miała zostać wydana za mąż za sześćdziesięciolatka, co było powodem jej ucieczki z domu. 


Problematyka jaką są realia życia w Afryce i obrzezanie kobiet- wysuwa się na sam przód zakrywając wszystkie możliwe niedoskonałości, które może posiadać powieść. Autorka na swoim przykładzie obrazuje nam codzienność rodzin z czarnego lądu. Książka otwiera oczy na wiele problemów, ukazuje, że nawet w obecnej epoce zdominowanej przez technologię są miejsca na świecie, gdzie obowiązują tak straszliwe obyczaje i rytuały. 


Język nie jest mocną stroną lektury, ponieważ jest bardzo prosty, potoczny. Nie działa to bardzo negatywnie na jej odbiór, ale sprawia, że czyta się ją w ekspresowym tempie mimo trudnej i poważnej tematyki. Kiedy zaczniesz już ją czytać, nie będziesz mógł jej odłożyć!


"Kwiat pustyni" wywołuje istną huśtawkę emocjonalną. W jednym momencie  jesteśmy radośni i pełni nadziei, a późniejsze sceny budzą w nas obrzydzenie, frustrację lub smutek.


Tę piękną, wzruszającą  i zapadającą w pamięć książkę z pewnością poleciłabym każdemu!  Jest to pozycja, obok której nie można przejść obojętnie, uświadamiająca nas w wielu kwestiach. Warto przeczytać ją chociażby dla samej Waris, która jest inspiracją dla milionów ludzi.