Czytam klasykę: POECI WYKLĘCI- Baudelaire, Rimbaud, Verlaine
W kolejnym poście z cyklu "Czytam klasykę" postaram się przybliżyć wam twórczość i biografię poetów wyklętych. Skupię się tu na francuskich twórcach takich jak Charles Baudelaire, Arthur Rimbaud oraz Paul Verlaine. Są oni chyba najbardziej znani. Tak jak wspominałam przy okazji ostatniej notki o Molierze, autorzy prowadzący nietypowy styl życia, borykający się z różnymi problemami, popadający w alkoholizm lub narkomanię zostają najczęściej zapamiętywani przez uczniów. Dokładnie tak było w mojej klasie. Poeci wyklęci z pewnością zaliczają się do tej grupy twórców.
KIM SĄ POECI WYKLĘCI?
Poeci wyklęci (a także poeci przeklęci), których pierwowzorem był François Villon to twórcy podwalin symbolizmu i dekadentyzmu. Buntowali się oni przeciwko społeczeństwu, przekraczali normy obyczajowe. Ich najważniejszym celem było szokowanie innych. Często popadali w alkoholizm lub nadużywali narkotyków, mieli konflikty z prawem, nierzadko popełniali samobójstwa. W swoich wierszach krytykowali mieszczan i ich uporządkowany styl życia, pisali o odrzuceniu dóbr materialnych, buntowali się wobec norm i zasad społecznych. Często można było zauważyć motyw śmierci oraz tragicznego i przeklętego losu.
Kontrowersyjne treści ich dzieł i skandalizujący tryb życia doprowadził do powstania mitu poety przeklętego. Nazwa ta pochodzi od tomów esejów krytycznych Verlaine'a. Uważał on, że zawsze jednostka wybitna jest niedoceniona i niezrozumiana przez społeczeństwo.
Do najbardziej znanych zaliczamy:
Jego twórczość na poezja.org
Paul Verlaine- urodził się w 1844 roku w Metzu w rodzinie chłopsko-mieszczańskiej, ale niedługo potem jego rodzina przeniosła się do Paryża. Od najmłodszych lat interesował się poezją, sam również zaczął pisać. Po maturze rozpoczął studia prawnicze, gdzie zetknął się z cyganerią paryską. Prowadził życie bardzo kontrowersyjne. Największy skandal wywołało przerwanie jego małżeństwa z Matyldą Maute na rzecz homoseksualnego związku z innym poetą wyklętym Arturem Rimbaudem. Verlaine ciągle kłócił się i rozstawał ze swym partnerem, ale zawsze się godzili, do czasu gdy postrzelił ukochanego w rękę, za co trafił na dwa lata do więzienia. Po wyjściu na wolność próbował się ustatkować, został nawet nauczycielem w Anglii, a później w Rethel. Podejrzewano go o związek z uczniem, ale niczego mu nie udowodniono. Powoli zaczął podupadać na zdrowiu, we znaki dawał mu się reumatyzm. Do tego dołączyły problemy finansowe. W grudniu 1895 zachorował na grypę, a powikłania z nią związane doprowadziły do jego śmierci niecały miesiąc później.
Jego twórczość na literatura.wywrota.pl


















































8 komentarze :